Gleðin í aðfangadegi

Gunnar Sigurjónsson, prestur í Digraneskirkju í Kópavogi.
Gunnar Sigurjónsson, prestur í Digraneskirkju í Kópavogi. mbl.is/Eggert Jóhannesson

Séra Gunnar Sigurjónsson, sóknarprestur í Digranes- og Hjallaprestakalli í Kópavogi, er 61 árs í dag og heldur ekki upp á það sérstaklega, ekki frekar en áður. Hann hefur verið í sóttkví alla vikuna, á tíma í PCR-próf fyrir hádegi, gerir ráð fyrir að vera ósmitaður og fer þá í kirkjuna rétt fyrir klukkan sex.

„Börnin okkar tvö koma venjulega syngjandi inn í svefnherbergið, vekja mig og færa mér gjöf í rúmið, en ég á hvorki von á gestum né mörgum í kirkjuna vegna ástandsins og messan verður í styttra lagi.“

Gunnar segir að í seinni tíð hafi eiginkonan, Þóra Margrét Þórarinsdóttir, haft heitt kakó og smákökur á borðum og vinir og vandamenn litið inn áður en hann fari til messu.

„Ég vinn alltaf á afmælisdegi mínum,“ leggur hann áherslu á. Móðir sín hafi reynt að halda upp á afmælið á öðrum degi en það hafi mislukkast. „Það kom ekki að sök því ég hafði það fram yfir vinina að ég fékk afmælisgjafirnar að morgni og jólagjafirnar að kvöldi; ef ég fékk mjúkan pakka í afmælisgjöf vissi ég að ég fengi harðan pakka um kvöldið.“

Blíðustu bangsar

Frítími Gunnars fer að mestu í hlutina í dótakassanum, sem hann kallar svo; fornbílana, vélhjólin og lóðin, að ónefndum veiðigræjunum. „Allt hefur sinn tíma, eins og segir í Prédikaranum í hinni helgu bók,“ segir Gunnar og vísar til þess að tími hjólanna og fornbílanna sé á sumrin, skotveiðin sé á haustin, en dytta þurfi að hlutunum á veturna.

Gunnar á m.a. Chevrolet Silverado pickup árgerð 1978 ogað undanförnu …
Gunnar á m.a. Chevrolet Silverado pickup árgerð 1978 ogað undanförnu hefur hann verið að gera vélina upp og pússa vélarrúmið. Íbaksýn er annar bandarískur fornbíll, Camaro árgerð 1967. mbl.is/Eggert Jóhannesson

Hann sigraði í keppninni „Sterkasti prestur í heimi“ 2004, lyfti samtals 510 kg í réttstöðu, hnébeygju og bekkpressu, og varði titilinn 2008 með 600 kg í samanlögðu, en síðan hefur enginn áskorandi boðið sig fram. „Ég er mjög áhugasamur um kraftlyftingar og þær eru hin besta heilsubót fyrir almenning,“ segir prestur.

Frá því skömmu eftir aldamót hefur Gunnar verið með sérstaka messu á öðrum degi hvítasunnu fyrir vélhjólafólk og hafa færri komist að en vilja. Formið hefur vakið athygli og kynnti hann það sérstaklega í Pennsylvaníu í Bandaríkjunum. „Í kjölfarið stofnaði vélhjólafólkið sérstakan söfnuð til að þjóna fólki sem er á götunni. Enn ein sönnun þess að útlitið segir ekki til um hvernig menn eru innrættir. Stærstu og öflugustu kraftlyftingamennirnir og vélhjólamenn tattóveraðir upp undir hvirfil og með hringa hér og þar eru blíðustu bangsar.“

Gunnar fékk slæman sólsting í fríi á Spáni 1989 og var ráðlagt að vera með eitthvað á höfðinu til að verja skallann. Því hefur hann gengið með hatt síðan. „Ég þarf aldrei að vera með regnhlíf því hattbörðin leiða rigninguna fram hjá hálsmálinu. Það kemur sér oft vel og ekki síst í kirkjugörðum.“

Í fyrra spurði Þóra mann sinn hvað hann vildi gera í tilefni 60 ára afmælisins. „Mig langar til að messa,“ svaraði Gunnar. „Gleði mín á þessum degi felst í morgunstundinni með eiginkonu og börnum – mér þykir óskaplega vænt um hana – og að hitta söfnuðinn minn og syngja aftansönginn, gantast aðeins við hann í jólaræðunni og heyra hlátur og gleði í kirkjunni. Þetta eru mínar tvær stærstu gjafir, að finna gleðina í aðfangadegi, sem við Jesús höfum deilt frá fæðingu minni.“

Nánar um málið
í Morgunblaðinu
Áskrifendur:
Nánar um málið
í Morgunblaðinu
Áskrifendur:
Kauptu vikupassa

Lestu meira með vikupassa!

Fáðu þér vikupassa fyrir 1.990 kr. og þú færð aðgang að öllu efni úr blaði dagsins í dag og næstu 6 daga.

Kaupa vikupassa

Aðrar áskriftarleiðir »

Í loftinu núna
Endalaus tónlist